تولد ما!
سلام
شاخه نبات
من چایی تلخم تو شاخه نبات
موعود
یک شب چشمان من سوی چشمان تو پر خواهند کشید!
و لبهای تو ساغر لبهای من خواهند گشت.
ستاره های آسمان را چیده نثار دامان پاک تو خواهم کرد.
چهچهه ی مستانه ی بلبل را
در هق هق گریه ی تو خواهم ریخت
و شبنم گبرگ روی تو را با گونه های خویش پاک خواهم نمود!
با لبهای خندان خود مهر لبخند بر لبهای تو خواهم زد
و تا صبح در لابلای کهکشانها خواهیم چرخید.
صبحگان چو بیدار شویم من اینجایم و تو آنجا!
من شادم و تو شادتر!
سرزمین محال باوری محال است باور رسیدن به تو راه دشوار است و باد مخالف...! مقصد دور است و من بی طاقت...! ای امید من با نگاه پر مهرت به من نیرو بده! ای امین همه اسرارم و شفای همه امراضم! من در تلاشم به من نیرو بده...!
کلمات کلیدی :
